Paolo Marchetti bracht drie maanden door met een groep Italiaanse skinheads, voordat ze hem zijn eerste foto lieten schieten.

Souvid Datta lobbyde drie jaar lang voordat hij acht uur mocht doorbrengen op de plek waar ontvoerde meisjes werden vastgehouden, voordat ze werden doorgestuurd naar de bordelen van Calcutta.

Giulio Di Sturco volgde de Ganges gedurende acht jaar van India tot Bangladesh en verkreeg toegang tot fabrieken en chemische werkplaatsen, zodat hij in beeld kon brengen hoezeer de rivier vervuild is geraakt.

Drie fotojournalisten, drie belangrijke verhalen over politieke, sociale en milieutechnische thema’s. Al voltrekken deze verhalen zich aan de andere kant van de planeet, zijn ze tekenend voor de wereld waarin we leven.

Het zijn stuk voor stuk boeiende en relevante thema’s, maar toch is het voor fotojournalisten ongelofelijk moeilijk geworden om subsidie te vinden voor dit soort werk.

Marchetti, Datta en Di Sturco wonnen ieder één van de Getty Images Editorial Grants, respectievelijk in 2012, 2015 en 2014, zodat ze voldoende middelen hadden om hun werk voort te zetten. Het resultaat mag er zijn. “Fever,” Marchetti’s kijk op de staat van het fascisme in vijf landen ontving over de hele wereld positieve kritieken, het project van Datta wordt binnenkort gepubliceerd en Di Sturco’s “Ganges: Death of a River” verschijnt later dit jaar in boekvorm. Zo kan hun werk een groot publiek bereiken, inspireren en mensen stimuleren actie te ondernemen.

“De realiteit is ongelofelijk complex,” zei Marchetti onlangs toen hij Visa Pour L’Image bezocht, het belangrijkste festival voor fotojournalistiek ter wereld (waarvan Getty Images sponsor is). “Het is onze taak de kern te raken. We moeten zien te achterhalen wat er om ons heen gebeurt zodat we een betere wereld kunnen achterlaten voor de volgende generatie.”

Hij heeft natuurlijk groot gelijk.

 

De wereld van Europese fascisten

Honderden mensen woonden het Nazi Rock concert bij in Rome van mei 2013. Foto door Paolo Marchetti, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2012
Honderden mensen woonden het Nazi Rock concert bij in Rome van mei 2013. Foto door Paolo Marchetti, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2012

Marchetti had met zijn project “Fever” als doel om woede te onderzoeken door te laten zien hoe deze emotie zich in politieke zin manifesteert binnen verschillende sociaal-economische klassen. Hij begon zijn project in zijn thuisland Italië en reisde vervolgens door naar Duitsland, Hongarije, Finland en Spanje.

“Het fascisme heeft me altijd geïntrigeerd, al heb ik zelf een totaal andere achtergrond,” aldus Marchetti die zich nog kan herinneren dat hij in zijn kindertijd op school of op straat werd geconfronteerd met neo-fascisten en gewelddadige taal.

“Ik wil begrijpen waar het vandaan komt. Al die woede die men schijnt te ervaren.”

Atte, 33 jaar oud, een skinhead uit Helsinki, Finland neemt een bus op 20 juli, 2013. Foto door Paolo Marchetti, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2012
Atte, 33 jaar oud, een skinhead uit Helsinki, Finland neemt een bus op 20 juli, 2013. Foto door Paolo Marchetti, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2012
Bij de "Prima Porta" begraafplaats in Rome, 19 mei 2013. De "SPQR Skins" komen samen om een vriend te herdenken die een paar jaar eerder is overleden. Foto door Paolo Marchetti, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2012
Bij de “Prima Porta” begraafplaats in Rome, 19 mei 2013. De “SPQR Skins” komen samen om een vriend te herdenken die een paar jaar eerder is overleden. Foto door Paolo Marchetti, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2012

Hij benaderde zijn onderwerp zonder oordeel, zodat hij in staat was een objectieve blik te werpen op het racisme en fascisme in Europa. Het project vormt een waarschuwing die laat zien hoe snel woede zich via de politiek kan verspreiden.

“De beurs van Getty Images zorgde ervoor dat ik op internationaal niveau kon werken,” aldus Marchetti. “Vanaf dat moment veranderde alles. Het zorgde ervoor dat ik in het buitenland aan de slag kon.”

 

De bizarre manier waarop kinderen in India worden gesmokkeld

Terwijl de avond valt, stapt Beauty (16) haar bordeel binnen met een vaste klant, of "Babu." Foto door Souvid Datta, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2015
Terwijl de avond valt, stapt Beauty (16) haar bordeel binnen met een vaste klant, of “Babu.” Foto door Souvid Datta, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2015

Het werk van Datta krijgt steeds meer verdieping.

Terwijl hij aan de slag ging met zijn eerste project getiteld “Sonagachi,” waarmee hij de vrouwen en kinderen van de rosse buurt van Calcutta een gezicht wilde geven, ontdekte hij verschrikkelijke cijfers. Hij ontdekte dat in het voorafgaande jaar 14.000 kinderen vermist waren geraakt in de staat Bengal. In de meeste gevallen ging het om een ontvoering of kindbruidjes.

Toen besloot hij het accent te verleggen en in plaats van de bordelen te vangen zich te richten op de sociale en economische omstandigheden die tot dit verschijnsel hebben geleid.

Hij sprak met de politie, met NGO’s en met de achtergebleven families die hun kinderen wellicht nooit meer terugzien. Uiteindelijk lukte het hem een schuilplaats te fotograferen waar kinderen weken verblijven voor ze overgebracht worden naar het bordeel.

“Ik wist totaal niet wat ik moest verwachten toen ik daar terechtkwam. Ik was er echt kapot van.”

Pinki (17) omhelst een oudere klant. Foto door Souvid Datta, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2015
Pinki (17) omhelst een oudere klant. Foto door Souvid Datta, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2015
Het bordeel ontwaakt laat in de ochtend na een lange nacht. Het bordeel ontwaakt laat in de ochtend na een lange nacht. Kinderen gaan hier vaak niet naar school en worden vanaf jonge leeftijd blootgesteld aan geweld, uitbuiting en agressie. Foto door Souvid Datta, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2015
Het bordeel ontwaakt laat in de ochtend na een lange nacht. Terwijl Beauty (16) ontwaakt, doet de dochter van een sekswerker haar haar. Kinderen gaan hier vaak niet naar school en worden vanaf jonge leeftijd blootgesteld aan geweld, uitbuiting en agressie. Foto door Souvid Datta, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2015

Datta bracht tijd door met een team van de politie dat de mensensmokkel probeert aan te pakken. Al was hij onder de indruk van hun toewijding, ontdekte hij ook dat ze zwaar onderbemand waren. Drieëndertig agenten hadden de taak duizenden vermiste kinderen op te sporen.

“Het kostte veel tijd dit project te vangen,’ zei Datta in een interview bij Visa Pour L’Image. “De beurs heeft ervoor gezorgd dat ik tijd kon doorbrengen met de juiste mensen en toegang kon krijgen tot de juiste plekken.”

 

Het zwarte water van de Ganges

Cruiseschepen in Dhaka, Bangladesh in het vervuilde water van de Ganges. Foto door Giulio Di Sturco, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2014
Cruiseschepen in Dhaka, Bangladesh in het vervuilde water van de Ganges. Foto door Giulio Di Sturco, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2014

Di Sturco begon in 2009, kort nadat hij naar India was verhuisd, met het fotograferen van de Ganges. Hij zag de rivier als een krachtige metafoor voor de veranderingen in het land op economisch, politiek en sociaal niveau. Maar de fotograaf raakte meer en meer geboeid door de bizarre vervuiling van de rivier. Fabrieken lozen hun chemische afval slechts kilometers van de plek waar men in de rivier baadt tijdens religieuze ceremonies.

Nadat hij zijn beurs ontving, was Di Sturco in staat om de Ganges volledig af te reizen en ook verslag te doen van de rivier in het buurland Bangladesh.

Een week voor Kerstmis belde mijn fixer me om me te vertellen dat er een olielek was in de Sundarbans van Bangladesh. Het ongeluk gebeurde in een dolfijnencentrum, in een beschermd gebied van de rivier. Ik wist dat dit onmisbaar was voor mijn project en reisde meteen af naar Bangladesh.  Toen ik daar aankwam was het grootste gedeelte van de olie al opgeruimd, maar er was nog veel achtergebleven op de begroeiing aan de oever. De vissers hadden in kleine teams veel werk verzet. Ik reisde een week lang langs de rivier en bezocht de dorpjes. Het ging niet om een grote lek maar de gevolgen waren verschrikkelijk. De olie was door de aarde geabsorbeerd en zou nog lange tijd invloed hebben op de vegetatie. De Sundarbans  Foto door Giulio Di Sturco, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2014.
De nasleep van een olielek in de Sunderbans regio, Bangladesh. Foto door Giulio Di Sturco, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2014

 

Na een olielek in de Sundarbans van Bangladesh maakte vissers in kleine teams de Ganges schoon.  Al was de lek vrij klein, waren de gevolgen voor de rivier en de vegetatie op de oever verschrikkelijk.  Foto door Giulio Di Sturco, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2014
Na een olielek in de Sundarbans van Bangladesh maakte vissers in kleine teams de Ganges schoon. Al was de lek vrij klein, waren de gevolgen voor de rivier en de vegetatie op de oever verschrikkelijk. Foto door Giulio Di Sturco, winnaar van de Getty Images Editorial Grant 2014

“De rivier was er in Bangladesh nog vele malen slechter aan toe dan in India,’ zei Di Sturco onlangs bij Visa Pour L’Image. In Dhaka ontdekte hij dat een zeven kilometer lang gebied van de rivier volledig was uitgestorven.

“Er waren geen vissen, geen planten, helemaal niks. Het water was zwart.”

Met de beurs kon Di Sturco drie keer afreizen naar Bangladesh om zijn project af te ronden. Ongelofelijk belangrijk werk, omdat de verwachting is dat de Ganges per 2025, als gevolg van klimaatveranderingen, een seizoensrivier wordt.

“Het gedeelte van de rivier dat in Bangladesh ligt, is net zo belangrijk als het Indiase stuk.”

 

Meer verhalen

Op het festival Visa Pour L’Image werden dit jaar vijf nieuwe winnaars van de Getty Images Editorial Grant bekendgemaakt. Ieder van hen gaf een voorproefje van hun werk:

  • Sergey Ponomarev richtte zich op de migranten en vluchtelingen uit het Midden-Oosten en Afrika;
  • Katie Orlinsky onderzocht de gevolgen van de klimaatverandering op de inheemse bewoners van Alaska;
  • Mary Frances Calvert vertelde de verhalen van verkrachtingsslachtoffers binnen het Amerikaanse leger die gedwongen werden uit dienst te treden;
  • Jonathan Torgovnik beschreef de situatie van Afrikaanse vluchtelingen die hun heil zoeken in Zuid-Afrika; en
  • Kirsten Luce legde Amerika’s meest gebruikte route voor drugs- en mensensmokkel vast, langs de Mexicaanse grens.

Deze verhalen zouden nooit verteld kunnen worden zonder de complexiteiten van de situatie te onderzoeken.

Het loont om langere tijd door te brengen op deze plekken.

 

Bekijk meer krachtige fotoreportages van Getty Images op ons Reportage blog