De meeste fotografen leren het vak niet middels het fotograferen van explosieven voor de Royal Air Force. Maar Neilson Barnard is dan ook geen gewone fotograaf.

Barnard groeide op in Stow Maries, een klein dorpje in Essex aan de Engelse oostkust, en meldde zich op zijn zestiende aan bij de RAF. In de 13,5 jaar die volgde reisde hij met de Explosieven Opruimingsdienst kriskras door het Midden-Oosten, Europa en Afrika. Zijn taak was alles te fotograferen dat – om in zijn eigen woorden te spreken – ‘kon knallen’, zodat de RAF kon bedenken hoe ze het veilig konden weghalen. De foto’s waren uitsluitend bedoeld voor praktische doeleinden, en er was geen ruimte voor creativiteit.

Nu fotografeert Barnard heel andere onderwerpen. Als ‘Chief Entertainment photographer’ bij Getty Images in Noord-Amerika hopt hij dagelijks van filmpremières naar prijsuitreikingen en productpromoties met bekende celebrities.

‘Wat ik nu doe is mijlenver verwijderd van wat ik vroeger deed’, zegt hij. ‘Elke dag is weer compleet anders. De ene dag zit ik in Dubai, de volgende sta ik te fotograferen op Sundance. Daar geniet ik enorm van.’

Toen Barnard de RAF verliet, had hij geen idee dat hij voor zijn beroep Hollywoodsterren zou fotograferen. Hij verhuisde naar New York City, waar hij bedrijfsleider werd bij een restaurant in Hell’s Kitchen. Hij had een jaar geen camera meer aangeraakt, toen een vriend hem uitnodigde om samen te fotograferen tijdens een albumpresentatie in nachtclub The Limelight. Hoewel hij meer dan tien jaar professioneel foto’s had gemaakt, voelde hij zich volledig incompetent.

‘Ik had geen idee van zaken als witbalans of belichting. Ik had echt geen idee wat ik met een flitser aan moest.  Dat zie je aan de foto’s. Het is nog een wonder dat er überhaupt iets op staat.’

De ervaring was een openbaring voor Barnard en maakte hem vastbesloten om carrière te maken als fotograaf. Hij verhuisde met zijn vrouw naar Los Angeles en al snel lukte het hem om, zonder portfolio, als medewerker onder contract te komen bij het fotoagentschap Picture Perfect.

‘Ik verbaas me er nu nog over dat ze me hebben aangenomen’, zegt hij.

Barnard kocht een tweedehands camera en verslond elk boek over fotografie dat hij kon vinden. Hij stortte zich volledig op zijn nieuwe baan. Dagelijks was hij te zien bij filmpremières en -feestjes. Hij moest onderaan de pikorde beginnen en deed zijn best om tussen drommen andere fotografen de sterren uit de entertainmentwereld op de rode loper vast te leggen.

‘Ik stond op de derde rij van de fotografen. Ik moest met m’n camera over de hoofden van andere mensen proberen een kader te maken. Als ik de tweede rij haalde, had ik een goede dag.’

Langzaam maar zeker werkte Barnard zich op en werd een expert in zijn vakgebied. Toen hij inmiddels voor verschillende agentschappen in LA werkte, benaderde hij tijdens een bezoek aan New York Getty Images.

‘Het was tijdens Fashion Week’, herinnert hij zich nog. ‘Ik wist de tent in Bryant Park binnen te sluipen en een gesprek aan te knopen met een paar Assigning Editors van Getty Images. Van het één kwam het ander en zo werd ik aangenomen als contributor.”

Barnard heeft veel van de beroemdste en machtigste mensen ter wereld gefotografeerd, waaronder de voormalige Amerikaanse president Barack Obama, die hij in 2016 twee keer ontmoette. Maar zijn favoriete opdracht was een fotosessie met Kermit de Kikker, Gonzo en de rest van de Muppets in de beroemde speelgoedwinkel FAO Schwartz in 2008.

‘Ik heb nog nooit zo hard gelachen tijdens een shoot.’

De laatste vier jaar heeft Barnard als vaste fotograaf ondervonden dat hij constant moet experimenteren met nieuwe technologie om de veranderingen binnen het vakgebied bij te kunnen benen. Bij de uitreiking van de Golden Globes dit jaar gebruikte hij met zijn Getty Images collega’s bijvoorbeeld een robotische camera om de sterren te fotograferen op het moment dat ze hun auto uitstapten. Geen enkele andere fotograaf kon vergelijkbare shots maken omdat ze daar simpelweg niet mogen komen.

‘Ik ben echt de grootste nerd op aarde en ik ben er trots op’, zegt Barnard. ‘Ik werk heel hard om de concurrentie steeds weer voor te blijven.’

Hij kan zich niet voorstellen dat hij iets anders zou willen doen.

‘Ik heb een paar keer meegemaakt dat ik tijdens een festival doorweekt in de stromende regen tot m’n enkels in de modder midden op een veld stond met al mijn camera’s ingepakt in plastic zakken en mezelf afvroeg “Wat doe ik hier in godsnaam?” ‘Maar dat duurde niet lang. Dan realiseer ik me weer hoeveel ik van mijn vak houd.’

 

Bekijk meer van Neilson Barnards beste werk op Getty Images