Nu onze levens worden gedomineerd door interacties met schermen en onze wereld zich steeds vaker in twee in plaats van drie dimensies afspeelt, verlangen mensen meer en meer naar authenticiteit. Daardoor heeft de brute, fysieke kracht van sport een aantrekkingskracht als nooit tevoren.

De data van onze zoekmachines laten zien dat er steeds meer behoefte is aan het zinnelijke: het zweterige, bloederige, vieze en menselijke. Gedurende het afgelopen jaar zochten mensen 83 procent vaker naar de term “super zintuiglijk,” op “imperfectie” werd 68 procent vaker gezocht, terwijl de zoekopdrachten voor “rasterstructuur” zijn toegenomen met een verbluffende 1.577 procent.

Mensen willen weer contact maken met het oorspronkelijke en maar weinig evenementen hebben zoveel te bieden op het gebied van fysieke en rommelige pracht als de Olympische Spelen.

 

Vies is het nieuwe mooi. Een worstelpartij in Beijing 2008 heeft George Gogshelidze uit Georgië opgezadeld met een bont en blauw, opgezwollen gezicht

 

Als tegenreactie op de gestroomlijnde perfectie van advertentiecampagnes hebben we behoefte aan het authentieke en het ongepolijste.  Deze foto van een mountainbike ongeluk uit 2008 draait helemaal om zweet, modder, gevallen fietsen en rauwe emotie.

 

Het onverwachte heeft een aantrekkingskracht die nergens mee te vergelijken is. De Finse ruiter RA Kulstila kwam ten val tijdens de een paardrijwestrijd tijdens de Spelen van Stockholm. Het beeld is even verrassend als authentiek.

 

Deze foto van Sui Lu uit China die tijdens de Spelen van 2012 haar handen afstoft met krijt weet alle spanning voelbaar te maken. De onrust in dit beeld en de spanning voedt de behoefte om de sensatie van de naderende actie mee te voelen.

 

Wanneer we naar sporters kijken raken we geboeid door het menselijke, het basale en het ongemakkelijke. Hier zien we van dichtbij wat de druk en spanning doet met de Duitse roeier Christine Huth.

 

Een pruik van water transformeert Michael Phelps voor even in een zwemmende, verschrikkelijke sneeuwman tijdens de Olympische Spelen van 2000. Dit beeld lijkt in niets op de standaard zwemfoto, dit vervreemdende portret straalt speelsheid, activiteit en spontaniteit uit.

 

We reageren op beelden die ons een gevoel van vrijheid geven, zodat we even uit ons dagelijkse, volwassen leven kunnen stappen. Deze foto van de Braziliaanse hink-stap-springer Jefferson Sabino brengt ons precies waar we willen zijn.

 

Het Australische vrouwenteam viert hun overwinning op de Vrije slag in London 2012. Lichaamsdelen en emoties buitelen over elkaar heen. Veel emotie, weinig orde.

 

Onze visuele voorkeur neigt steeds meer naar wanorde, rebellie, willekeur en de verwondering die het losmaakt. De Canadese Kaylyn Kyle en de Franse Camille Abily maken van het vrouwenvoetbal in Londen, 2012 een impressionistisch kunstwerk.

Ontdek de rauwe kant van de Olympische Spelen bij Getty Images